เรื่อง ฮา...ฮา...ของเพื่อนร่วมงาน โดย...กุหลาบม่วง

เรื่อง...ผมสั่งข้าวซอยนะ

           เมื่อถึงสิ้นปีโรงเรียนจัดพาคุณครูไปศึกษาดูงานโรงเรียนที่มีคุณภาพ ปีนี้โรงเรียนจัดไปที่ จังหวัดลำปาง เมื่อศึกษาดูงานเสร็จ ครูใหม่ฐานะเจ้าของพื้นที่ ก็นำคุณครูไปรับประทานอาหารกลางวัน
           ครูใหม่...วันนี้มีอาหารเหนือหลายชนิด ใครจะกินอะไรบอกมาเลย ครูหลายคนสั่งข้าวซอย
           ครูยุทธ... ผมก็เอาข้าวซอยด้วย ไม่นานนักเจ้าของร้านก็นำข้าวซอยมาให้คุณครูท่านอื่น ครูยุทธได้แต่มอง และคิดในใจว่าเมื่อไรจะเอาข้าวซอยมาให้ เพราะตนเองหิวมาก เมื่อเจ้าของร้านเดินมาพร้อมชาม วางหน้าครูยุทธ
           ครูยุทธ...ผมไม่ได้สั่งก๋วยเตี๋ยว สั่งข้าวซอย
           ครูใหม่...นี้แหละข้าวซอย
           ครูยุทธ...ไม่เห็นมีข้าวเลย
           ครูใหม่...!!!!!!!!!
 

รื่อ งฮา...ฮา...ของเพื่อนร่วมงาน โดย...กุหลาบม่วง
 

เรื่อง.....ไม่มีทางทัน...ฉันหลอก
 

        ครูปุย เป็นครูสังคมศึกษาที่มีความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ จัดว่าเป็นตัวแม่ก็ว่าได้ ไม่ว่าเพื่อนครูหรือนักเรียนก็ชอบฟังครูปุยเล่า เพราะเหมือนตนเองอยู่ในสมัยนั้นด้วย แต่เรื่องความลืมก็ไม่เป็นสองรองใคร ขณะที่ครูปุยเดินออกจากโรงเรียนเพื่อไปขึ้นรถของตนที่จอดในบริเวณบ้านพักของ ทหารรักษาดินแดน
        ครูปุย...เหนื่อยจัง ต้องตรวจข้อสอบอีกแล้ว เปิดกระเป๋าหากุญแจรถ หายไปไหนนะ หามือเดียว ไม่ถนัด จึงเอากระเป๋าที่ใส่ข้อสอบวางบนหลังรถ เมื่อเจอกุญแจ จึงเข้าไปนั่งที่คนขับ แล้วขับออกไป ขับไปได้ไม่นาน มีรถจักรยานยนต์ ขี่มาด้วยความเร็วพร้อมกวักมือให้จอด
        ครูปุย...ไม่มีทาง...ทันฉันหลอก จะมาปล้นไม่มีทาง พร้อมเร่งเครื่องขับด้วยความเร็ว คนขี่รถจักรยานยนต์ ก็เร่งเครื่องตาม มาทันตรงสี่แยก พร้อมชูกระเป๋าใส่ข้อสอบที่ตกตรงปากซอย
        ครูปุย...ไม่กล้ามองหน้า แต่กล่าวคำว่า “ขอบคุณค่ะ”

Comment

Comment:

Tweet